"Καθρέφτης μιας ζωής"

Το συγκεκριμένο ποίημα αναρτήθηκε στον προσωπικό μου τοίχο στο Facebook τον Ιανουάριο του 2022. 

Πήγαινα να φύγω από το σπίτι 

μια Κυριακή, το μεσημέρι,

όμως κάτι με τρόμαξε

που είδα εμπρός μου:

μιαν ασχήμια έβγαζε ο καθρέφτης

 σαν έβλεπα μπροστά,

μα δεν φαινόταν άμεσα, ήταν κάτι πιο βαθύ:

Ένας φόβος, σαν αυτούς που είχα

ανέκαθεν °

κάποτε φοβήθηκα να μιλήσω για κάτι που συνέβαινε,

κάποτε φοβήθηκα μην εκτεθώ

κι έκανα πίσω, 

μια στιγμή φοβήθηκα για την ίδια τη ζωή μου. 

Αλλά έρχεται μια στιγμή, 

της αλήθειας η ώρα, που όλοι 

κρινόμαστε για τις κινήσεις μας,

ωσάν να είμαστε σκακιστές...

Και ήρθε η ώρα του δείπνου

- πώς πέρασε η ώρα - 

ένα βαθύ μπολ έφτασε, 

με μια σκουρόχρωμη σούπα:

ένα πιάτο βαρύ, με όλες τις πίκρες μου.

Το είδα, το αναγνώρισα

και είπα "ως εδώ"!

- Απ'τη στιγμή που τη ζωή σου

ΕΣΥ την καθορίζεις,

κάλλιο άλλες πίκρες μην την ποτίζεις!

Κι άλλαξε η ζωή μεμιάς.