Ερήμου Όαση

Το σημερινό ποίημα είναι του Αποστόλη Λάλου, γραμμένο τον Σεπτέμβριο του 2021.  Είναι εμπνευσμένο από το βιβλίο " Επτά ", του Σαλονικιού αθλητικού συντάκτη Δημήτρη Δραγώγια , σχετικό με την περιπέτεια του το 2016 με τον καρκίνο στο συκώτι, καθώς και την δύναμη που του έδωσε ο τρόπος με τον οποίον ένα κορίτσι, η 10χρονη Ελευθερία, που χειρουργείτο τότε στην ίδια αντικαρκινική κλινική με αυτόν στην Θεσσαλονίκη, αντιμετώπιζε την λευχαιμία μέχρι να της βρεθεί κατάλληλος δότης μυελού των οστών. " Ένα ματς, μια ολόκληρη ζωή " Είπε μια μεγάλη ψυχή της κοινωνιολογίας πώς είν' αγώνας η πολιτική, αέναος. Μα η ζωή είναι μεγαλύτερος,  αγώνας αδιάκοπος:  κι εκεί που ζεις με σιγουριά το παρόν, ή έτσι νιώθεις, ξαφνικά... βρίσκεσαι σαν σε κλήρωση ευρωπαϊκής διοργάνωσης, στο γκρουπ των αδυνάμων και αντίπαλος σου ο ισχυρότερος των ισχυρών! Ακούει στο όνομα ΚΑΡΚΙΝΟΣ κι εσύ καλείσαι να ανασυντάξεις όλες σου τις δυνάμεις να τον αντιμετωπίσεις... Απελπισία είναι το πρώτο πράγμα που ...

Το ποίημα που παρουσιάζει σήμερα η Ερήμου Όαση, έγραψε ο Νικόλας Ξυδούς , συμφοιτητής στο τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του ΕΚΠΑ. Δημιουργία του Οκτωβρίου 2021. Νικόλα, να είσαι σίγουρος ότι ο μπαμπάς σου θα ακούει αυτούς τους στίχους εκεί ψηλά και θα είναι πολύ περήφανος για σένα, όπως ήταν όσο ζούσε.  " Μεσσιανισμός στη νεφέλη "  Νιφάδες χνούδι να επιπλέουν στου φωτός τη λεωφόρο  Να χορεύουν μεταξύ τους,  στα δίχτυα ταλαντεύονται και στο μυαλό  σφραγίδα αποτυπώνουν  και θολώνουν κρίσεις.  Και καθώς γυρνάνε τα γρανάζια και οι μηχανές αναπνέουν,  ανάσα,  ανάσα  και εικόνες ξένες σε οικεία σπίτια.  Ήχοι λυρικοί και λόγια ανθρώπων  υφαίνουν το πλεκτό της ιστορίας κουβέρτα, ενώνουν τα κομμάτια, συνθέτουν πανδαισία Μάτια προβολείς και εκθέτες όμως  Γεύονται και νιώθουν, εκτινάσσουν και  προσεδαφίζουν, θυμούνται και ξεχνάνε Δοξάσατε  γιατί εκείνος χτίζει λαμπτήρες σε πλανήτες  κυκλικές αβύσσους φωτίζει και ανθρώπινα...

Το παρακάτω ποίημα είναι του Αποστόλη Λάλου και έχει γραφεί στα μέσα Μαΐου 2022. Σε αυτό, υπάρχουν επιρροές από την ποίηση του Τάσου Λειβαδίτη.  Από αύριο, 22 Ιουλίου, επανερχόμαστε σε δημιουργίες φοιτητών του τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του ΕΚΠΑ.  " Γυάλινος Τοίχος " Ώρα ύπνου ήταν όταν μπήκαν ληστές στο σπίτι ° ξύπνησα και τους πάλεψα, με χτύπησαν πολύ, με ρίξαν χάμω: κλέψανε ό,τι βρήκανε - σχεδόν τα πάντα - μα συνήλθα μετά από ώρες. Διέλυσαν τον κόσμο, όμως ο Γυάλινος Τοίχος έμεινε ακέραιος και έχει σημασία αυτό! Όλα γκρεμίζονται και ξαναχτίζονται σε τούτη τη ζωή, μα αν σπάσει αυτός ο Τοίχος δεν υπάρχει επιστροφή...

Το σημερινό ποίημα είναι εμπνευσμένο από τις εικόνες και τη γραφή του βιβλίου "1984", του Τζορτζ Όργουελ. Αποτελεί προσωπική δημιουργία, χρόνος γραφής του ποιήματος είναι ο Αύγουστος του 2021.  " Μέσα σ'έναν κόσμο αλλοτινό " Βγήκα απ'το σπίτι μας απόψε κι αναπόλησα στιγμές του παρελθόντος ιδιαίτερες,  πηγαίνοντας σ'ένα παλαιοπωλείο: μες στα πορτοκάλια και τα λεμόνια στην αυλή τ' Άγιου Κλήμεντος παίζαμε τα πρωινά και μετά τους καρπούς από τα δέντρα δρέπαμε• κι ένας ζητιάνος ζητούσε τρία φαρδίνια στον Άγιο Μαρτίνο• κι ο κόσμος τα έδινε, όχι από οίκτο... Κάποια μέρα ένα ατύχημα συνέβη κι όλα άλλαξαν: ένα όραμα που είδα μες στον θάλαμο. Οι δύο πόρτες της ζωής ,  στη μια φως  να σε φωτίζει στο κρεβάτι , στην άλλη λεπίδι να σού κόψει το κεφάλι , να σε βγάζει εκεί που δεν υπάρχει το σκοτάδι. Άνοιξα μια και μπήκα,  ήταν η φωτεινή, μια σωστή επιλογή! Επήλθε λύτρωση; Διίστανται οι απόψεις:  Ο κόσμος έμεινε στα ίδια χέρια, δεν άλλαξε,  σαν άλλη Ωκεανία στα πιστ...

Το σημερινό ποίημα ανήκει στην Γρηγορία Δαγκούνα , συμφοιτήτρια στο τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του ΕΚΠΑ και τοποθετείται χρονικά στον Δεκέμβριο του 2021. Ελπίζουμε να σάς αρέσει! " Οδοδείκτης " Το μυστικό είναι  να βρίσκεις το άλλο πρόσωπο  του πόνου  Και να κοιτάζεις τα χέρια που τραβούν δεσμούς ατσάλινους Κάνε την καρδιά πυρσό  λάμψε περισσότερο απ' όσο φέγγει το σκοτάδι και σφράγισε τη στιγμή που λες αντίο  Καιρός για Αναγέννηση. Μην κρίνεις τον καιρό μας,  να τον διαπερνάς πρέπει  Γι' αυτό υπάρχεις άλλωστε για να κάνεις το λάθος  και να υπάρξεις. Το ποίημα μεταφέρεται εδώ ακριβώς όπως το συνέθεσε η δημιουργός του. 

Το σημερινό ποίημα έχει συνθέσει η συμφοιτήτρια μου στο τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του ΕΚΠΑ, Κατερίνα Χ. (ζήτησε να διαφυλαχθούν τα προσωπικά στοιχεία της, πλην του κυρίου ονόματος, και η Ερήμου Όαση το σέβεται απόλυτα). Τοποθετείται χρονικά στον Ιούνιο του 2022. Δε συμφωνείτε κι εσείς στο ότι η Κατερίνα διαθέτει μία εξαιρετική πένα; " Κορυφή δίχως ουσία " Τώρα βρίσκεται στην κορυφή Αίσθημα υπεροχής κυριεύει την ψυχή του Ανησυχία πίσω από το γεμάτο αλαζονεία βλέμμα του  Ευθεία εκτείνεται μονάχα η αχανής αυτοκρατορία  Την ονόμασαν ζωή  Επίμοχθο το έργο του αυτοκράτορα  Ο χρόνος κυλά οριστικά  Οι απωθημένες λέξεις αποδημούν για μια πόλη πιο υπερβατική  Μόλις στρέψει το βλέμμα του προς τον ουρανό θα αντιληφθεί πώς όλα έχουν πια εξαφανιστεί  Πώς ζει σε μία πλάνη  Πώς όλα απόψε τελειώνουν  Το ποίημα έχει μεταφερθεί στο ιστολόγιο ακριβώς όπως το συνέθεσε η συνάδελφος. 

Το συγκεκριμένο ποίημα αποτελεί, όπως και τα δύο προηγούμενα που παρουσιάστηκαν στην Ερήμου Όαση, προσωπική δημιουργία, γραμμένη την 9η Οκτωβρίου 2021.  Από αύριο εντάσσονται στο ιστολόγιο και ποιήματα συναδέλφων μου.  " Πλάνη "  Πάμε μια βόλτα  στον κόσμο του σήμερα  να δούμε τι συμβαίνει: διαβάζω, διαβάζεις, διαβάζει,  όλος ο κόσμος μπροστά σε μια οθόνη  ή στο πρωτοσέλιδο μιας εφημερίδας  για σκάνδαλα πολιτικά και δίκες πολύκροτες,  περιμένοντας για μια στιγμή  ν' αποδοθεί δικαιοσύνη° ο φταίχτης δεν βρίσκεται  κι ο κόσμος οργίζεται  ως την ώρα  που θα δει άλλων τις ζωές  πρώτο θέμα στις βραδινές εκπομπές... Και το πρωί ξανά διψά για μια σωστή της Θέμιδος απόφαση  σαν κύκλος αέναος να εξελίσσεται στα καφενεία, στα κομμωτήρια, στις δουλειές και τα σπίτια. Κι όπως ασχολούμαστε με όλους τους υπόλοιπους ξεχνάμε να δούμε τι θα κάνουμε μ'εμάς... Ξεχνάμε να δούμε τι πήγε λάθος και χάσαμε τον εαυτό μας και διαλύσαμε την...