"Γυμνός Ανακρινόμενος"

Δεκαπενταύγουστος σήμερα, και στην Ερήμου Όαση, μετά από περίπου μισό μήνα, δημοσιεύεται ξανά ποίημα του Αποστόλη Λάλου. 

Ιδίως τον Μάιο του 2022, ο δημιουργός δέχθηκε επιδράσεις από το ποιητικό έργο του Τάσου Λειβαδίτη, με το οποίο η σχολή του, το Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του ΕΚΠΑ, τού έδωσε την δυνατότητα να ασχοληθεί. Στο ποίημα αυτό, βέβαια, εκτός από αναφορές στην ποίηση του Λειβαδίτη, υπάρχει επιπλέον και το στοιχείο του εαυτού ως δικαστή στυγνού, από την ποίηση του Νίκου Καββαδία. 

Όταν μένουμε στο τέλος της μέρας μόνοι μας, έρχεται η μεγαλύτερη κρίση και δίκη μας... 

"Γυμνός Ανακρινόμενος" 

Ώρα ύπνου, υποτίθεται,

περασμένες τρεις:

αλλά ξυπνάω απότομα, 

αισθάνομαι κάτι να με πονά 

να με ξυπνά,

τα σωθικά να ταρακουνά... ένα κρύο ρεύμα

κι ας είναι η ατμόσφαιρα ζεστή 

κι ας έχω σκεπαστεί

Νιώθω ΓΥΜΝΟΣ μέσα μου, σαν... 

να έχω εγκληματίσει και να μην το ξέρω!

Απολογούμαι για ώρες σε έναν δικαστή στυγνό

με την ελπίδα ότι θα με ακούσει, 

αλλά απάντηση δεν παίρνω:

σα να μονολογούσα τόσες ώρες. 

Ξυπνάω το πρωί

μα το σπίτι δε μοιάζει πια με φυλακή,

μήτε με Εφετείο °

είμαι αθώος! 

και πέφτω στην αγκαλιά 

των δικών μου ανθρώπων,

ω, τι γαλήνη.